• darkblurbg

Als je iets meemaakt of ziet dat diepe indruk op je maakt, heet dat een trauma. Zo’n trauma laat zijn sporen na. Soms heel diep en heel heftig. Vlak na die traumatische gebeurtenis gaat bij je van binnen een alarmmechanisme werken. Je innerlijk; je hersenen, gevoel, sociale kant, het wil dat alles zo snel mogelijk weer wordt zoals het was. Terug naar normaal, naar gewoon je leventje leven.

In de regel lukt dat heel goed en verrassend snel. Wij mensen zijn er goed in. En het wordt ook wel een beetje aangemoedigd in de cultuur: we vinden het knap als iemand veerkrachtig is, mensen die lang last hebben worden klagers en weggezet als zeurpieten, terwijl iedereen traumaverwerking nodig heeft als een trauma niet vanzelf verdwijnt.

Niet verstoppen

Meestal gaat het gewoon goed. Je leeft verder en denkt, op een enkele keer na, bijna nooit meer aan de gebeurtenis. En als je er aan denkt, dan is het als herinnering, het voelt niet meer dichtbij. Je hebt je trauma helemaal verwerkt, óf de onverwerkte onderdelen spelen nooit op. Maar vaak ook gaat het mis. In de, bijna volledig onbewuste, drang zo snel mogelijk weer verder te kunnen, heb je het trauma niet de aandacht gegeven die nodig was om het goed te kunnen verwerken. Je hebt het verstopt in plaats van verwerkt.

En nu het trauma je een tweede keer bezoekt, is het niet meer te ontkennen of weg te stoppen. Het lijkt wel alsof er niets anders meer bestaat.

Onontkoombaar en allesoverheersend

Iets heeft het trauma opnieuw ‘aangezet’. Dat kan van alles geweest zijn: een geur, een kleur, een klank, iets dat je zag op televisie of hoorde in een gesprek. Nu is het trauma onmogelijk meer weg te stoppen, veel cliënten hebben het gevoel dat ze in bezit zijn genomen door die ervaring. Keer op keer, in gedachten, in dromen, gewoon terwijl je op je werk bent. En helderder bijna dan de echte gebeurtenis. Alsof het al die tijd duidelijker, scherper en heftiger is geworden. Niet minder, maar juist intenser.

Dat kan gepaard gaan met gevoelens van vermoeidheid, prikkelbaar zijn, somber, maar ook paniekgevoelens, boosheid en onzekerheid kunnen de kop op steken. Al met al een tumultueuze tijd die de meeste cliënten als uitzichtloos ervaren.

Weg van het trauma

In de behandeling werken we weg van het trauma. In een van de eerste sessies zoeken we dat trauma nog wel één keer op. Het is belangrijk een goed en helder vertrekpunt te hebben. De meeste cliënten zien best op tegen die afspraak, maar ervaren het na afloop alsof ze weer kunnen ademhalen.

Vanaf dat moment werken we weg van het trauma. Wij begeleiden je bij het verwerken én het vinden van de innerlijke kwaliteiten waarmee je goed zelf ook weer verder kunt.